|
رساله الى مضاوي
[poet font="Simplified Arabic,5,white,normal,normal" bkcolor="transparent" bkimage="backgrounds/21.gif" border="none,4,gray" type=2 line=200% align=center use=ex length=0 char="" num="0,black" filter=""]
مانيب قاوي.. جد مانيب قاوي = أنسى غلاها ويتجرّح فؤادي
اغمّض عيوني ..ألاقي مضاوي = افتّح عيوني والاقي سهادي
وارجع واغمّضها بقلبٍ هواوي = واسمع صداها يوم كانت تنادي
واشوفها تمشي بثوبٍ سماوي = وجديلها المنثور ثاير وهادي!!
أحبــها وتحبني والمناوي = تموت لا صارت تموت المبادي!!
كنت اتمناها بروضٍ خلاوي = فارس هواها فوق صهوة جوادي
ذيب المحبه بين الاضلاع عاوي = حرّم على عيني تلامس رقادي
من يوم غابت خلّفت لي بلاوي = ويا شين غيبة ساكنين البوادي
قولوا لها من جد مانيب قاوي = وينك مضاوي رجعّي لي فوادي
[/poet]
آخر تعديل زايد الرويس يوم
30-12-2002 في 09:08 AM.
|